Jest to badanie oceniające możliwości pacjenta w zakresie prawidłowego skurczu i relaksacji mięśni dna miednicy. Zazwyczaj odbywa się ono na pierwszej lub kolejnej wizycie. Badanie i terapia przez pochwę odbywa się po wcześniejszej pisemnej zgodzie i wskazaniach do późniejszej terapii. Przed nim terapeuta przeprowadzi dokładny wywiad z pacjentem oraz ogólne badanie fizjoterapeutyczne na którym skupi się przede wszystkim na postawie ciała, sposobie oddychania, mobilności poszczególnych stawów a nawet sposobie chodzenia.
Badanie per vaginam (przez pochwę) różni się od ginekologicznego. Fizjoterapeuta uroginekologiczny w przeciwieństwie od ginekologa wykonuje badanie na leżance w pozycji na plecach ze zgiętymi nogami. Wykonuję się je zazwyczaj bez użycia wziernika, jednym palcem.
Badanie per vaginam krok po kroku..
Badanie przez pochwę zaczyna się od oglądania. Na tym etapie terapeuta ocenia długość wejścia do pochwy, dokonuję obserwacji występowania zmian skórnych np. włókniaków, hemoroidów. Sprawdza czy widnieją w okolicy blizny czy otarcia. Następnie pacjentka może być poproszona o tzw. próbę kaszlową która pozwala na ocenę reakcji mięśni oraz narządów miednicy mniejszej na wzrost ciśnienia śród brzusznego. Kolejnym etapem jest docelowe badanie palpacyjne które pozwala min. na:
- ocenę cewki moczowej pod względem ruchomości
- ocenę sklepienia pochwy
- ocenę tonusu mięśniowego, czy mięśnie są zbyt słabe czy napięte
- sprawdzenie czy nie doszło do obniżenia narządów rodnych
- pozwala na opracowanie punktów spustowych odpowiedzialnych za bolesne współżycie i wzmożone napięcie mięśniowe
Pytanie czy jest się czego obawiać?
Pacjentki zazwyczaj mają opory przed tego typu badaniem. Jednakże należy zaznaczyć, że jest ono bezbolesne. Odbywa się w komfortowych warunkach. W większości gabinetów, które oferują wizytę uroginekologiczną toalety wyposażone są w odpowiednie środki do higieny intymnej. Podczas badania pacjentka dostaje spódniczkę ginekologiczną a sama terapia przebiega w pozytywnej atmosferze.
